Stray Kids: The dominATE Experience is een legendarische concertfilm die fans de kans biedt om de optredens van heel dichtbij te beleven en unieke beelden van hun favoriete band te zien. Je ziet de wereldwijde K-Pop-sensatie Stray Kids tijdens hun recordbrekende wereldtournee, maar ook exclusieve opnames van achter de schermen en intieme interviews met de bandleden.
Terwijl hij een zaak van mensenhandel onderzoekt, ontmoet de lokale activist Jeremy Kewuan een Maramba-sjamaan die sterk gelooft in zijn voorouderlijk recht op slavenbezit. In dit alles duikt een 8-jarig meisje op dat tot slaaf is gemaakt. Volgens de lokale traditie moeten de Ata-mensen generaties lang de Maramba-meesters dienen en, na hun dood, samen met hun meesters worden begraven. Met de hulp van een voormalige slaaf en via talloze confrontaties met slavenhouders, stamhoofden en zijn eigen overtuigingen… weet Jeremy uiteindelijk de vrijheid te bevechten voor het jonge meisje. Een kleine overwinning in de voortdurende strijd tegen mensenmisbruik, terwijl de Koningin van het eiland nog steeds honderden slaven bezit die wachten op emancipatie.
Eeuwenlang hebben de Marrons in Suriname de kapitalistische samenleving op afstand gehouden. Als afstammelingen van tot slaaf gemaakte Afrikanen die aan plantages waren ontsnapt, overleefden ze door vast te houden aan voorouderlijke waarden. De laatste jaren zijn economische belangen echter diep in het regenwoud doorgedrongen.
Vaarman Boogie bevaart de Marowijne, de grens tussen Suriname en Frans-Guyana, om essentiële vracht te leveren aan afgelegen Marron- en inheemse gemeenschappen. Hoewel deze bosbewoners hun eigen voedsel verbouwen, zijn ze steeds afhankelijker van schippers voor hun dagelijkse benodigdheden. Klimaatgerelateerde overstromingen en droogtes verwoesten hun oogsten en goudwinning vergiftigt het water.
Wanneer Boogie door zijn clanleiders wordt opgeroepen om de rechtszaak van zijn neef bij te wonen, beginnen de eisen van zijn werk te botsen met zijn traditionele taken. Tijdens een kronkelige reis ver stroomopwaarts worden de stromingen steeds onvoorspelbaarder.
In de schaduw van zijn naderende dood blikt George Orwell terug op een leven gewijd aan het ontmaskeren van macht en manipulatie. Terwijl zijn gezondheid hem ontglipt, werkt hij koortsachtig aan zijn laatste en meest profetische roman: 1984. In een wereld verscheurd door oorlog en ideologieën, ontstaan de duster concepten die het fundament zullen vormen van een dystopie die akelig herkenbaar klinkt.
De Ronde Hoep, ooit een veenbos, is inmiddels een open weidegebied, ideaal voor vogels. De rust trekt veel stedelingen aan. Alleen… je mag er niet in. Amsterdammers kennen dit stiltegebied dan ook vooral als het populairste fietsrondje van de stad. Filmmaker Pim Giel, die pal naast de Hoep woont, besloot er een luchtige documentaire aan te wijden. Samen met zijn vrouw en zoons, allen filmmakers, maakten ze een jaar lang opnames. De film is geen gewone natuurdocumentaire. Hoofdrolspeler is de Ronde Hoep zelf. Daarom komen de vogels en ook de mensen nadrukkelijk in beeld. De boer, fauna-expert, boswachter, vogelaar en de recreant – ze hebben allemaal een bijzondere band met dit historische veenweidegebied.
Als de Iraanse filmregisseur Sepideh Farsi in april 2024 naar de Gazastrook probeert te reizen, mag ze de grens niet over. Haar idee om het leven onder Israëlisch beleg vast te leggen loopt vast, totdat ze in contact komt met Fatma ‘Fatem’ Hassona, een jonge, getalenteerde fotojournaliste uit Gaza-stad, en Fatma haar ogen in het verwoeste gebied worden. Via videogesprekken bespreken de twee vrouwen het leven van de jonge fotografe: haar wonderlijke levenskracht, haar hoop, haar angsten en tranen. Vanuit Fatma’s woning ontvouwt zich een zeldzaam menselijk perspectief op een onmenselijk bestaan wanneer ze tegelijkertijd verslag doet van de bombardementen en verwoestingen. Meer dan 200 dagen houden de vrouwen contact; totdat ook Fatma en haar familie door een Israëlische luchtaanval om het leven komen - één dag nadat de selectie van de film voor Cannes werd aangekondigd.
Op de Pasvik Folk High School, 200 mijl boven de poolcirkel, kiest een groep tieners voor een onconventioneel tussenjaar: geen klassikale lessen of schermen, maar hondensleeën, overleven in de Arctische wildernis en leren vertrouwen op elkaar – en op een loyale roedel Alaskan husky’s.
Ewing en Grady volgen de jongeren op de drempel van volwassenheid. Onzekerheid en weerstand, verandert langzaam in persoonlijke groei, zelfvertrouwen en een diepere verbondenheid met de natuur en elkaar. In de mythen van het oude Noorden weven de Nornir het lot van de mens. De filmmakers laten in Folktales zien hoe de jongeren van nu hun eigen draden spinnen, terwijl ze zichzelf hervinden te midden van het adembenemende landschap en de barre omstandigheden van het hoge noorden.
Na jaren van vervreemding ontvangt Lina een videobericht van haar vader, een arbeidsmigrant in Italië, waarin hij haar zijn blauwe plekken toont. Als journaliste weet ze instinctief wat haar te doen staat, maar als dochter heeft ze een nog moeilijkere taak. De man die haar jarenlang pijn deed, is nu zelf slachtoffer van geweld, en vraagt uitgerekend haar om hulp. Gewapend met een verborgen camera helpt Lina hem om de arbeidsuitbuiting aan het licht te brengen – en confronteert daarbij een patroon van huiselijk geweld dat haar familie al generaties lang achtervolgt.
Nederland telt ruim twee miljoen mensen met wortels in de voormalige kolonie Nederlands-Indië, waarvan ruim 300.000 na de Tweede Wereldoorlog noodgedwongen naar Nederland zijn gerepatrieerd. Voor Indische Nederlanders, Molukse gezinnen en Peranakan-Chinezen betekende het een nieuw begin in een land dat hen niet altijd met open armen ontving. Door middel van collage-animaties, muziek, 8mm-archiefbeelden en persoonlijke verhalen van bekende Indische Nederlanders zoals Yvonne Keuls, Adriaan van Dis en Wieteke van Dort – laat de film zien hoe zij een nieuw bestaan moesten opbouwen. Fotograaf Claude Vanheye toont zijn pad naar succes, een weg die allesbehalve geplaveid was, terwijl illustrator Thé Tjong-Khing het gevoel van ontheemd zijn benadrukt: hij voelt zich noch Chinees, noch Nederlander. De archiefbeelden illustreren het gevoel dat vele mensen met roots in Nederlands-Indië hebben: het gevoel tussen twee culturen te zijn geboren.
Warren Ellis is al meer dan dertig jaar een van Nick Caves beruchte Bad Seeds. De voorbije decennia bracht hij door op internationale podia met zijn iconische viool en dito baardgroei. Minder bekend is hij als een van de initiatiefnemers van Ellis Park, een opvangcentrum voor mishandelde en gesmokkelde dieren. Niet alleen de dieren vinden er een veilige haven, ook Ellis zelf vindt rust en inspiratie in het opvangcentrum in Sumatra.
Terwijl Rusland zijn grootschalige invasie van Oekraïne lanceert, worden basisscholen in het Russische achterland omgetoverd tot rekruteringsfasen voor de oorlog. Geconfronteerd met het ethische dilemma van het werken in een systeem dat wordt bepaald door propaganda en geweld, gaat een moedige leraar undercover om te filmen wat er werkelijk gebeurt op zijn eigen school.
The Session Man vertelt het verhaal van Nicky Hopkins, de zeer begaafde en productieve Britse sessiepianist van enkele van ‘s werelds grootste rockbands. Nicky’s legendarische pianoriffs hielpen gewone nummers buitengewoon en iconisch te worden. Veel van die songs zijn vandaag de dag nog steeds populair. De generaties die volgden op Het Gouden Tijdperk van Rock and Roll ontdekken al snel de iconische nummers die Nicky Hopkins tot een legende onder zijn leeftijdsgenoten maakten; o.a. ‘Revolution’ van The Beatles, ‘She’s A Rainbow’, ‘Sympathy For The Devil’ en ‘Angie ' van de Rolling Stones, 'Jealous Guy' van John Lennon en 'You Are So Beautiful' van Joe Cocker. Nicky Hopkins speelde niet alleen met The Beatles, The Rolling Stones, The Kinks en The Who, hij speelde ook op soloalbums van alle vier de leden van de Beatles in het begin van zijn geweldige carrière.
Lidija Zelovic portretteert haar ontheemde familie in Nederland al sinds 1993, toen ze hun door oorlog verscheurde thuis in Sarajevo moesten ontvluchten. Zelovic's filmessay legt de dualiteit bloot waarmee alle migranten leven: wat is ‘thuis’? Al doende vestigt de filmmaakster de aandacht op ontwrichtende maatschappelijke en politieke ontwikkelingen in Nederland, die ze herkent uit haar uit een gevallen geboorteland Joegoslavië.
Puttend uit haar familie filmarchief wisselt Zelovic scenes thuis – discussies over politiek en voetbal op zondagen met haar ouders en broer, het opgroeien van haar zoon, de vakanties 'thuis' in Bosnië – af met de politieke gebeurtenissen in Nederland, zoals politieke moorden, schandalen rond overheidsdiscriminatie, groeiende maatschappelijke polarisatie, toenemende onrust in de samenleving en de acceptatie van radicaal-rechtse politiek in het centrum van de macht.
In Chaplin: Spirit of the Tramp onderzoekt de familie Chaplin voor het eerst uitgebreid de Roma-roots die de inspiratie vormden voor Charlie Chaplins iconische personage ‘The Tramp’. Met exclusieve interviews, niet eerder vertoond archiefmateriaal en bijdragen van gerenommeerde Romani-artiesten, zoals Stochelo Rosenberg, biedt de film een uniek en persoonlijk perspectief op Chaplins nalatenschap en artistieke visie.
Aan de hand van niet eerder gepubliceerde interviews, dagboekfragmenten, familiefilms en propagandafilms verhaalt De Propagandist over de opkomst en ondergang van de Nederlandse filmmaker Jan Teunissen (1898-1975). Als telg uit een rijke en invloedrijke familie kreeg Teunissen al vroeg de kans om zijn ambities als filmmaker na te jagen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog groeide hij uit tot de machtigste man in de Nederlandse filmindustrie. Als hoofd van de filmafdeling van de NSB en SS kreeg hij de bijnamen ‘de filmtsaar’ en ‘de Nederlandse Leni Riefenstahl’. Na de oorlog werd Teunissen vervolgd en gestraft, maar hij bleef trots spreken over zijn sluwheid en zijn banden met de elite van het naziregime.
De Peruviaanse Andrés Roca Rey geldt als een van de laatste grote iconen van het stierenvechten. Samen met zijn entourage reist hij van arena naar arena, door een wereld waar leven en dood elkaar voortdurend kruisen — omgeven door bloed, bravoure, big balls en schitterend borduurwerk. Terwijl de camera hem van dichtbij volgt, en nog dichter op de dood en decadentie die hem omringen, slepen de hypnotiserende beelden ons mee naar de grens tussen schoonheid en wreedheid. Want terwijl Roca Rey zijn gedurfde dans met de dood uitvoert, rijst de vraag: kan iets zo gewelddadigs ook mooi zijn?