Het verhaal van deze documentaire speelt zich af tussen 1954 en 1975, jaren waarin Vittorio Nisticò hoofdredacteur was van de krant L'ORA (Het Uur). De woorden van Nisticò, vertolkt door Pippo Delbono, vormen het geheel van de film: aan de ene kant de strijd tegen de machten en belangen die verweven zijn tussen de maffia en de politieke wereld, tijdens een historisch transformerende tijd voor Sicilië; aan de andere kant de generatie van intellectuelen en kunstenaars, waaronder personages als Sciascia, Consolo, Dolci, Guttuso, Caruso, die allemaal de strijd aangaan om tolken te worden voor deze sociale en burgerlijke verschuiving, en deze kleine, dagelijkse publicatie uit Palermo kiezen als het belangrijkste kanaal en instrument van deze grote uitdaging. In een paar jaar tijd wordt de krant een baken in de strijd tegen de 'maffiamentaliteit'. Nisticò wordt een meester in de journalistiek, en L'Ora een grote school, een 'nieuwsfabriek'.
Gefilmd op prachtige locaties in Australië, Cornwall en Frankrijk, geeft inzicht in creatieve individuen die hun brood hebben verdiend door hun passie voor surfen. Het toont een ander perspectief op de surfcultuur, gericht op degenen die zelfstandig en buiten de mainstream werken.
Eén bal, één wereld – één bus. Met als doel het WK voetbal in Rusland te bereiken en het project om mensen uit verschillende landen onderweg dichter bij elkaar te brengen, vertrokken Andrew, Benni en Sven in een minibus met een kleine groep van hun initiatief 'Spirit of Football'. Tijdens hun reis creëert het team ontmoetingen tussen verschillende mensen, naties en culturen. Ze doorkruisen vele landen in Europa en het Midden-Oosten, waarvan sommige door crises worden geteisterd, waaronder Kosovo, Bulgarije, Griekenland, Turkije en Jordanië. Steeds weer zoeken ze contact met onbekenden, gaan ze in gesprek en vertellen ze over hun missie: Ze gebruiken voetbal om mensen met elkaar te verbinden, vooroordelen te doorbreken, een open Europa te versterken en racisme te bestrijden.
De geallieerden lieten ruim vijf miljoen bommen vallen op nazi-Duitsland. Eén op de tien ontplofte niet. De mannen van de bomopruimingsteams in Duitsland riskeren elke dag hun leven om deze gevaarlijke oorlogsresten te elimineren. Jaarlijks worden 5.000 niet-ontplofte munitie gevonden en tienduizenden mensen worden geëvacueerd. In Duitsland ruimen bommenopruimingsdiensten gemiddeld 100 bommen uit de Tweede Wereldoorlog per week op.