Als de 25-jarige Salem, een derdelander, mogelijk Nederland moet verlaten, staat zijn leven voor de zoveelste keer op pauze. Hij wacht op een belangrijk besluit dat zijn toekomst zal bepalen. In de tussentijd is er niets wat hem verder helpt. Vagevuur is een intieme essayfilm die de belevingswereld van een ambitieuze student onderzoekt in een moment van limbo en vraagt zich af wat er overeind blijft van iemands dromen en verlangens op een plek waar de tijd niet lijkt te bestaan.
Tegenwoordig wordt er over en weer gefilmd tussen burgers en agenten. Wat wordt er gefilmd en wat betekent dit voor de verhouding tussen burgers en politie? Draagt dit fenomeen bij aan transparantie en een gedeelde werkelijkheid of creëert het juist wantrouwen en polarisatie? Aan het woord: Dagmar Oudshoorn (Amnesty Nederland), Jaïr Schalkwijk (Controle Alt Delete), politiechef Karlijn Baalman, wijkagent Onno Stooker en adviseur ethiek Nationale Politie Katinka Knops. Ook kijken burgers naar fragmenten op sociale media en reflecteren ze op hun eigen beeldvorming. Zijn wij toeschouwers van een nieuwe 'beeldenstrijd'?
Een groep van 25 bejaarde mannen vindt elkaar dagelijks bij hun clubhuis, een ijzeren keet in hun voormalige volksbuurt. Het is een simpel plekje, maar wat voor de één slechts een roestige bak staal is, is voor een ander het middelpunt in zijn leven. Even voelen zij zich weer twintig jaar als ze samen voor de keet hangen en fluiten naar passerende vrouwen of een feestje bouwen in de keet. Maar telkens als er weer iemand ziek is of overlijdt, worden ze keihard met de neus op de feiten gedrukt.