De Bijlmerramp legde dertig jaar geleden bloot dat de overheid slecht naar haar burgers luistert en ze niet vertrouwt. Pas zeven jaar na de ramp werden zij gehoord tijdens een parlementaire enquête. Lange tijd bleef er onduidelijkheid over de lading, die mogelijk tot gezondheidsklachten leidde. De waarheidsvinding moest van burgers, politici en journalisten komen. Aan de hand van interviews en archiefbeelden blikken we terug, met als achterliggende vraag: Wat hebben we geleerd? Met journalisten Vincent Dekker en Joost Oranje, oud-politici Rob Oudkerk en Rob van Gijzel, dominee Otto Ruff en nabestaande mevrouw Batista en haar zoon Ramon.
Wanneer Greetjes vader, slager Tuitjes, de strijd aangaat met zijn Italiaanse concurrent Smakkerelli, staat het voorheen zo rustige dorpje Moppel op zijn kop. De twee gezworen vijanden hebben namelijk afgesproken dat de verliezer van de wedstrijd van de Vereniging voor Vleeswaren van Verse Varkens voor altijd het dorp moet verlaten. En daardoor verliest Greetje misschien haar grote liefde Nol. De jaarlijkse worstwedstrijd wordt een duivels dilemma: kiest Greetje voor haar vader, of voor zichzelf?
Hoe beïnvloedt het je leven als een geobsedeerd persoon je constant en soms jarenlang belaagt uit liefde, boosheid, wraakzucht of bezitsdrang? En wat als niemand je kan helpen omdat die gedragingen lang niet allemaal strafbaar zijn? In Jij bent van mij vertellen slachtoffers hoe het kon gebeuren dat stalkers hun levens kapotmaakten. Ook nabestaanden delen hun verdriet nadat een geliefde het slachtoffer werd van de meest gruwelijke vorm van stalking: moord.
De Nederlander Romano van der Dussen werd twaalf jaar lang opgesloten in een Spaanse gevangenis voor iets dat hij nooit heeft bekend, en waarvan later uit DNA-onderzoek bleek dat hij het niet had gedaan. Deze documentaire is een reconstructie van de gebeurtenissen, en laat ook zien hoe moeilijk het is om volledig gerehabiliteerd in een samenleving terug te keren.
Biobrandstof gemaakt van soja- of palmolie lijkt een milieuvriendelijk alternatief voor vervuilende fossiele brandstoffen zoals kolen en aardgas. Maar is dat wel zo?
Youp zijn tiende en tevens laatste oudejaarsconference. Een terugblik op 2020. Met de titel Korrel Zout. Een titel die de lading volledig dekt. Ook in het jaar waarin een venijnig en meedogenloos coronavirus de wereld aan alle kanten volledig ontwricht heeft? Ja!!! Juist nu is het tijd voor een vrolijke en vooral relativerende conference, die niet alleen het overschot aan zelfbenoemde deskundigen meedogenloos de maat neemt, maar ook een zonnig en opgeruimd licht laat schijnen over een toekomst met iets minder zinloze welvaart. Er mag weer gelachen worden. Sterker nog: er moet weer gelachen worden.
De relatie tussen mens en dier in een groot dierenasiel in Nederland is er één van uitersten. Aan de ene kant is dit een plek voor nieuwe kansen, waar beide partijen onvoorwaardelijke liefde kunnen vinden. Aan de andere kant leiden de probleemgevallen tot wanhoop onder hun zorgverleners, die te maken krijgen met de beperkingen van het systeem waarin zij werken.
Onder begeleiding van een gerenommeerd rouwtherapeut voeren nabestaanden middels nieuwe digitale technieken een interactief videogesprek met hun overleden dierbaren. Ze halen dierbare herinneringen op, stellen prangende vragen en gaan de confrontatie met onuitgewerkte zaken aan.
Will (55) wordt constant gevolgd, zegt hij. Gestalkt. Er is een complot tegen hem gaande. Om dit te bewijzen, verzamelt hij al sinds 2011 bewijs van zijn 'belagers'.
De documentaire is door Wills ogen geschoten. Hij is een van de duizenden ‘verwarde’ mensen in Nederland waarmee de politie zich de afgelopen tijd moest bemoeien. Het aantal meldingen van verwardheid is in de afgelopen acht jaar verdubbeld naar 90.000. Het is ontzettend moeilijk om mensen te helpen die, volgens hen, niet verward zijn.
Zelf vindt hij niet dat hij verward is. Will wil juist bewijzen dat hij slachtoffer is van stalking. Er is zelfs een groots complot tegen hem gaande. Sinds 2011 filmt Will zijn leven om bewijsmateriaal te verzamelen tegen zijn belagers. In 2016 heeft regisseur Jos de Jager, Will benaderd of hij mee wil werken aan een documentaire.
Een groep van 25 bejaarde mannen vindt elkaar dagelijks bij hun clubhuis, een ijzeren keet in hun voormalige volksbuurt. Het is een simpel plekje, maar wat voor de één slechts een roestige bak staal is, is voor een ander het middelpunt in zijn leven. Even voelen zij zich weer twintig jaar als ze samen voor de keet hangen en fluiten naar passerende vrouwen of een feestje bouwen in de keet. Maar telkens als er weer iemand ziek is of overlijdt, worden ze keihard met de neus op de feiten gedrukt.
Moeder Marit denkt dat er op de basisschool van haar zoon te weinig ruimte is voor zijn mannelijke energie. Juf Yvonne probeert professioneel te blijven, maar weet na het zoveelste verwijt haar eigen opgekropte energie niet meer te bedwingen. Een moordlustige comedy met vingerverf.