Terwijl Rusland zijn grootschalige invasie van Oekraïne lanceert, worden basisscholen in het Russische achterland omgetoverd tot rekruteringsfasen voor de oorlog. Geconfronteerd met het ethische dilemma van het werken in een systeem dat wordt bepaald door propaganda en geweld, gaat een moedige leraar undercover om te filmen wat er werkelijk gebeurt op zijn eigen school.
Jamal Hindawi, een Palestijnse theatermaker, gaat op zoek gaat naar een verloren rekwisiet en onderweg ontdekt hij niet alleen de uitdagingen van zijn omgeving, maar ook de veerkracht, hoop en verbondenheid van de mensen om hem heen.
Al meer dan vijftig jaar betovert de Japanse animator en regisseur Hayao Miyazaki de wereld met films als Spirited Away, Princess Mononoke en The Boy and the Heron. In Miyazaki: Spirit of Nature maakt de kijker via fragmenten uit zijn werk (beter) kennis met de onvermoeibare, obsessieve en mysterieuze filmmaker Miyazaki, wiens oeuvre sterk verbonden is met de relatie tussen mens en natuur.
Wees getuige van het nooit eerder geziene beeldmateriaal en het waargebeurde verhaal achter het John Wick-fenomeen-van onafhankelijke film tot een miljard dollar franchise.
De ninetiesband Pavement was de "invloedrijkste en beste band ter wereld", beweert regisseur Alex Ross Perry. En dus draaide hij Pavements, een gefragmenteerde mix van docu en fictie die met geen enkele andere film over een rockgroep te vergelijken valt. Precies wat de grillige rocksongs van de Amerikaanse band verdienden. Pavement was in de jaren 90 een van de meest opvallende Amerikaanse indiebands. Sinds een paar jaar is het vijftal rond Stephen Malkmus weer samen. Zijn eerste creatieve project is geen nieuwe plaat, wel deze metafilm van regisseur Alex Ross Perry. En neen, het meervoud Pavements is geen tikfout, want Perry kijkt op verschillende manieren naar de band. Hij brengt de voorbereiding van hun reünie in kaart, regisseert de off-Broadway jukebox musical Slanted and Enchanted met Pavement-songs, en werkt aan een klassieke biopic, getiteld Range Life.
Aan de hand van niet eerder gepubliceerde interviews, dagboekfragmenten, familiefilms en propagandafilms verhaalt De Propagandist over de opkomst en ondergang van de Nederlandse filmmaker Jan Teunissen (1898-1975). Als telg uit een rijke en invloedrijke familie kreeg Teunissen al vroeg de kans om zijn ambities als filmmaker na te jagen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog groeide hij uit tot de machtigste man in de Nederlandse filmindustrie. Als hoofd van de filmafdeling van de NSB en SS kreeg hij de bijnamen ‘de filmtsaar’ en ‘de Nederlandse Leni Riefenstahl’. Na de oorlog werd Teunissen vervolgd en gestraft, maar hij bleef trots spreken over zijn sluwheid en zijn banden met de elite van het naziregime.
De individuele reizen van de vier leden van de band, terwijl ze zich door de muziekscene van de jaren 1960 bewegen, in kleine clubs in heel Groot-Brittannië spelen en enkele van de grootste hits van die tijd uitvoeren, tot hun ontmoeting in de zomer van 1968 voor een repetitie die hun leven voor altijd verandert.
Rusha is een jonge Joodse vrouw in Amsterdam in de periode tussen de twee wereldoorlogen. Haar verhaal, gebaseerd op echte getuigenissen en historische feiten, wordt verteld door brieven aan haar naar Nederlands-Indië geëmigreerde broer Max. In deze brieven beschrijft ze haar leven in de Jodenbuurt, haar familie en de veranderingen in de stad. De film verweeft archiefbeelden met Rusha's verhalen en schetst zo een kleurrijk en ontroerend portret van de Joodse gemeenschap in het interbellum. Van trotse diamantbewerkers, sjacherende handelaren en populaire cabaretiers tot sociale hervormers zoals wethouder De Miranda tot de ondernemers achter iconen als de Bijenkorf en Tuschinski, Nesjomme toont de rijke bijdrage van de Joodse gemeenschap aan Amsterdam.
Wham!: Last Christmas Unwrapped vertelt het verhaal van het nummer dat door de jaren heen uitgroeide tot een cultureel fenomeen. Verschillende mensen die bij de totstandkoming van het nummer betrokken waren komen aan het woord, inclusief Wham!-zanger Andrew Ridgeley. Ook wordt archiefmateriaal van George Michael, het andere lid van de groep, getoond.
Met behulp van nooit eerder vertoonde ondervragingsbeelden biedt dit onderzoek naar Benjamin Netanyahu en zijn binnenste cirkel een onverschrokken blik in de privéwereld achter de krantenkoppen. Kleine ijdelheid en het gevoel ergens recht op te hebben leiden tot corruptie en de onwil van de Netanyahu's om de macht op te geven. Extreemrechts voelt kansen in de zwakte van Bibi, en de dominosteentjes vallen.
Als je bang bent voor de monsters onder je bed en probeert moedig genoeg te zijn om ze onder ogen te komen, kun je maar beter een verhaal verzinnen. Harriet en haar drie oudere broers beleefden ‘tussen de draken’ op Cumnor Place een magische kindertijd, met betoverde tuinen, sprookjes en nachtmerries. Nu ze volwassen zijn en hun beide ouders zijn overleden, komen broers en zus samen om het familiehuis op te ruimen zodat het verkocht kan worden. En bij het leegruimen van de uitpuilende zolders en overvolle kamers proberen ze zich te verhouden tot hun veeleisende en excentrieke ouders en hun onorthodoxe en soms traumatische opvoeding te verwerken.
Er lijkt geen einde te komen aan de dingen die Paolo kan leren van het verkennen van deze berg, die hij al enkele jaren als zijn thuis heeft gekozen. Soms voelt hij zich ook een geest en wordt Laki, zijn oude hond, zijn gids. Waar zal het hem heen brengen? Om Suzanne Simard te parafraseren: deze film gaat niet over hoe we de berg kunnen redden. Het gaat over hoe de berg ons kan redden.
Met zijn schrijnende beelden liet fotograaf Ernest Cole (1940-1990) eind jaren ’60 als eerste zien wat apartheid betekende voor zwarte Zuid-Afrikanen als hijzelf. De wereld reageerde geschokt. Cole werd geprezen om zijn talent, samengebracht in zijn boek House of Bondage. Maar het tonen van de harde werkelijkheid had een prijs: Cole werd verbannen naar New York. Dat hij in de VS steeds meer overeenkomsten zag met het racisme in zijn eigen land, was een harde les. In de jaren tachtig raakte Cole in de vergetelheid, mede doordat zijn negatieven verloren leken te zijn gegaan. Hij stierf er in 1990 in armoede, zonder ooit nog terug te keren naar zijn thuisland. Dat leek het einde van zijn turbulente verhaal. Totdat er in 2017 60.000 negatieven van zijn werk werden ontdekt in een Zweedse bankkluis.