Stephanie is een beweeglijk kind met een groot talent voor turnen bij wie de vrijheid die ze voelde, veranderde in een levensontwrichtend trauma. Hierdoor zijn veel details uit het verleden bedekt door een dichte mist. De documentaire is een zoektocht naar bevrijding: soms ’verdwijnt’ Stephanie uit de realiteit. Ze is er wel, maar toch ook niet. Haar gevoel is weg en haar zicht wordt wazig. Alsof er een laag mist over haar wereld trekt. Je ziet het niet direct aan haar, maar de doorstane terreur uit haar turntijd bepaalt nog steeds haar leven. Ze heeft besloten het gevecht met het trauma aan te gaan en via therapie weer vrij te leren bewegen. Met voormalige turncollega’s spreekt ze af te strijden voor erkenning.
Dionne Slagter besloot acht jaar geleden haar borsten te laten vergroten, omdat ze na jaren van pesterijen en een periode van anorexia dolgraag vrouwelijke vormen wilde. Maar wat heeft ze eigenlijk in haar lijf zitten? Ze gaat op zoek naar de gevaren van haar siliconen borstimplantaten. Dionne is vanaf de start sceptisch. Want de vage klachten die zij heeft, komen vast door iets anders dan haar borsten. Al snel komt ze tot een schokkende ontdekking en wordt duidelijk dat er met haar leven is gespeeld.
Er is een groeiende groep spiritueel geïnteresseerde activisten die samen met rechts-radicale partijen demonstreren tegen de coronamaatregelen. Waardoor worden ze verleid?
Wat gebeurt er als het belangrijkste nationale museum de blik op de Nederlandse slavernijgeschiedenis richt? Daarover gaat Nieuw licht, een hoogst actuele documentaire van regisseur Ida Does over de wording van de slavernijtentoonstelling in het Rijksmuseum. Deze film laat van heel dichtbij zien hoe pijnlijk en wrang, maar tegelijkertijd helend en bevrijdend het samenstellen van die tentoonstelling is. Zeker dankzij de inbreng van mensen met roots in zowel de West als de Oost. In Nieuw licht zien we wat het betekent als een museum zichzelf opnieuw uitvindt.