Mijn grootvader Antonio werd op straat geboren en was een zwerver totdat hij trouwde. Toen hij nog maar een kind was, liepen hij en zijn vader duizenden kilometers van Valencia naar de Pyreneeën om te overleven. Hij was een tijdje bezig met het schrijven van zijn memoires, maar moest ze opgeven omdat het hem zo raakte om zich zijn leven te herinneren. Nu, 75 jaar later, gaan we samen dezelfde route bewandelen, waarbij we cinema gebruiken om te proberen de herinneringen die in zijn hoofd zitten naar boven te halen en hem zijn boek te laten afmaken.
Alberto Luis Galateo was een Argentijnse voetbalster uit de jaren dertig. Maar thuis mishandelde hij zijn familie. Op een zondagmiddag brachten drie schoten zijn rustige buurt in beroering.
De Parade bestaat 25 jaar en is het bij grootste reizende theaterfestival ter wereld. De bezoekers dwalen rond tussen de zweefmolen, de poffertjesbakker en diverse felgekleurde drink tentjes. Ze worden hier direct aangesproken door de theatermakers. De artiesten proberen hun publiek voor zich te winnen met een dans en een lied, om ze vervolgens mee te nemen naar een andere wereld, namelijk die van de verbeelding. De hechte gemeenschap van theatermakers reist in de zomer van stad naar stad, om steeds deze wereld van droom en verleiding op te zetten. De Parade is een surrealistische oase te midden van een stedelijke omgeving, die appelleert aan de nostalgie van ons kinderbestaan. Vol kleuren, muziek, fantasie en verleidingen. Er zijn geen machtsverhoudingen. het is een kliniek van onrustige mensen. Ondanks het 25 jarig bestaan is de Parade volgens de jonge performers / acteur nog steeds van deze tijd ‘het is rauw vernieuwend en confronterend’