Terwijl Shane en Oliver zich voorbereiden op hun huwelijk, helpt het team een zieke jongen herenigen met een verloren vriend. Een nieuwe medewerker kan voor Rita en Norman de oplossing zijn om een gezin te stichten.
5 mei 1821. Napoleon Bonaparte, de afgezette keizer verbannen naar het eiland Sint-Helena, staat op het punt zijn laatste adem uit te blazen. Als zoon van een Corsicaanse familie is hij vele malen op de rand van de dood geweest sinds hij als jonge kapitein in het revolutionaire leger in 1793 Toulon veroverde op de royalisten.
Wanneer Julie Bottomley ontdekt dat haar man, die al tien jaar met haar zus naar bed gaat,is haar eerste instinct om hem te vermoorden. Maar in plaats van zelf levenslange gevangenisstraf te riskeren, bedenkt ze een beter plan om wraak te nemen op Ian door haar eigen dood te veinzen en hem te beschuldigen van moord.
Rechercheur Jim Rockford probeert feiten te achterhalen over de dood van een rijke vrouw wiens twee volwassen kinderen ervan worden beschuldigd haar te hebben vermoord. Complicerende zaken zijn Rockfords alomtegenwoordige 'vriend' Angel, en Rockfords ex-vrouw Kit, een advocaat die de kinderen vertegenwoordigt.
Bij de oprichting van de Vijfde Republiek had De Gaulle zich een mystieke band met de Fransen voorgesteld, die uiteenviel door de mandaten van zijn opvolgers. Pompidou was de eerste 'normale president'. Giscard, de moderne prins, nodigde zichzelf uit voor een diner in de foyers. Mitterrand, de vorst, herschiep afstand. Chirac, de tactiele Corrèzean, werd de kampioen van het reizen in de gebieden. Sarkozy, de 'bling bling', bracht zijn populaire smaak naar voren. Hollande, de meest impopulaire, wilde eruitzien als de gemiddelde Fransman en vergat zijn ambt te belichamen. Macron, de Jupiter-president, verzamelde onhandige 'kleine zinnen'. Hoe staat het met de relatie van het Franse volk met zijn presidenten?
Oudere toneelspeler Robert (Lemmon) praat over tijd en ruimte met jong aankomend talent John (Broderick), met wie hij een theaterseizoen de kleedkamer deelt. Hun dialogen zijn leuk, cynisch, bitter, somber en tragisch, maar steeds hartverwarmend. Robert kan geen kritiek velen en weigert in te zien dat zijn carrière op zijn eind loopt, terwijl John aanvankelijk erg tegen zijn collega opkijkt tot hij merkt dat Robert ook maar een mens is met alle zwakheden vandien. De losse structuur van het geheel geeft de kijker weinig kans om zich met de personages te identificeren, maar de twee hoofdrollen leveren een schitterende prestatie. Het scenario is van David Mamet naar zijn toneelstuk uit 1977. Hoewel het stuk middels het medium film toegankelijk werd gemaakt voor een veel groter publiek, is het nogal geforceerd en theatraal gebleven. Het camerawerk is van Freddie Francis en ziet er prachtig uit. Dolby Surround.
De POstables zijn op een missie om een soldatenbrief uit Afghanistan te bezorgen aan een tiener die meedogenloos gepest wordt, terwijl Olivers vervreemde vader hem verrast met nieuws dat hem tot in zijn kern doet schudden.
Hollywoodactrice Olivia wordt twee weken voor kerst gedumpt door haar vriend. Ze heeft geen zin in paparazzi en wijkt uit naar haar geboortedorp. Daar wordt ze geconfronteerd met haar familie, een nieuwe vlam en een journalist die haar gevolgd is. Olivia realiseert zich steeds meer dat ze verlangt naar een plek waar ze zichzelf kan zijn...