Lali wordt seksueel misbruikt op een donkere weg op een parkeerplaats in Tel Aviv. Wakker, maar toch niet in staat een oog te bewegen, staart ze naar een enkele straatlantaarn. De volgende ochtend wordt Lali wakker met een realiteit die ze weigert te accepteren.
De tienjarige Elvie woont met haar verstandelijk beperkte moeder Emma op een camping midden in de natuur. Emma is liefhebbend maar naïef, ze worstelt met sociale interacties en heeft moeite om anderen te begrijpen. Terwijl de zomer op de camping losbreekt, broeit het tussen moeder en dochter. Elvie heeft een leeftijd waarop ze de wereld beter begint te begrijpen dan haar moeder, wat zorgt voor ongemakkelijke situaties. Wanneer opa Bucko, de spil in het gezin, gezondheidsproblemen krijgt, raken Elvie en Emma nog meer op elkaar aangewezen. Opa's afwezigheid zorgt voor grote spanningen en brengt hun geïsoleerde wereld aan het wankelen.
Na een bijna dodelijk ongeval mijmert filmmaker Guido van der Werve over de hoogte- en dieptepunten van zijn eigen leven, terwijl hij een lang herstelproces doormaakt. In plaats van een lineaire vertelling is Nummer achttien opgebouwd als een reeks bewegingen: het vertrekt van de klassieke documentaire om ons een reeks vignetten te presenteren die verleden en heden, existentiële wanhoop en droogkomische humor, reflectie en creativiteit, de vreugde en pijn van herinneren en vergeten combineren.
Dit hartverscheurende en hartverwarmende drama, verteld door middel van vier elkaar kruisende verhalen in één bewogen weekend, verkent thema's als seksuele identiteit, loyaliteit, familie en vriendschap. Het verhaal gaat over twee broers die opnieuw contact maken, een stel dat na 25 jaar hun geloften hernieuwt, en een jonge man die in het reine komt met zijn seksualiteit te midden van maatschappelijke en persoonlijke verwachtingen.
Geteisterd door suïcidale gedachten trekt de 21-jarige Dennis weer terug in bij zijn moeder Thea in Eindhoven. Zijn hoogzwangere ex-vriendin Asha mag hij vanwege een woede-uitbarsting niet meer zien, en Dennis’ aanstaande vaderschap maakt veel oud zeer los. Zestien jaar geleden was hij getuige van zijn vaders zelfmoord, en door de naderende geboorte van zijn eigen zoon wordt de strijd tussen Dennis’ innerlijke demonen alsmaar heftiger. Terugkeren naar zijn Eindhovense roots leek aanvankelijk een goed idee, maar zijn verhuizing blijkt juist averechts te werken: Dennis’ agressieve gedrag steekt opnieuw de kop op, en doet hem verder afdrijven van de mensen waar hij van houdt. Ten einde raad ziet Dennis nog maar één uitweg om zijn naasten te ontlasten: hij laat zich vervloeken met een voodoo-spreuk van een Nigeriaanse priester. Hoe meer Dennis’ lichaam geconsumeerd wordt door de vloek, hoe helderder zijn geest wordt: om zijn ongeboren zoon te beschermen moet hij een groot offe